Сегодняшний
свой пост я хочу начать отрывком из стихотворения белорусской поэтессы Ніны
Аксёнчык:
Белая
– значыць святая
Мая
старажытная Русь.
І
купальскім агнём расцвітае
Тваёй
долі нябесны абрус.
Паміж
Польшчаю і Расеяй –
Між
туманаў, лясоў і балот –
Зорнаю
светлай лілеяй,
Цеплынёю
вясновых цнот
Узышла
ты ў красе і славе,
Песня
гордая ўсіх славян.
У
любові, каханні і праві
Твой
бярозавы белы стан.
І
ламалі цябе, і секлі
Браты
й ворагі сотні год.
Ты
ж разбіла цямнотаў пекла –
Зберагла
наш вялікі род.
Да,
я люблю свою родину и считаю, что нам есть чем гордиться: историей, традициями,
ремёслами. А ещё я хочу чтобы об этом узнали в других странах, поэтому сегодня
я покажу вам завершение своего процесса. Зайка «Беларусачка» будет жить в
Ирландии.